Broodje poep?
Ome Willem is er beroemd mee geworden: het broodje poep. Gelukkig is het als culinaire gewoonte onder mensen nooit echt aangeslagen. Helaas denken sommige honden daar anders over: zij verorberen gelukzalig uitwerpselen van zichzelf, van soortgenoten of van andere dieren, alsof het om een ware delicatesse gaat. Een vrij veel voorkomende, maar uiterst onfrisse gewoonte!
Coprofagie
De medische naam voor poep eten is ‘coprofagie’. Hieronder volgen wat veelgestelde vragen over coprofagie.
Is poep eten gevaarlijk?
Ontlasting bestaat uit de afvalstoffen die het lichaam kwijt wil. Poep eten betekent dat je juist extra afvalstoffen binnenkrijgt, wat natuurlijk niet goed is. Het kan klachten als buikpijn en diarree geven. Vervelend, maar meestal niet echt gevaarlijk.
Uitzondering vormt de ontlasting van paarden. Als een paard net ontwormd is, kan in de paardenvijg een hoge restdosis ontwormingsmiddel zitten. Honden die paardenpoep eten, kunnen ernstig ziek worden van dit paardenontwormingsmiddel. Daarmee moet je dus oppassen!
Waarom eet een hond poep?
Een teefje zal de ontlasting van haar jonge pups oplikken, om zo het nest schoon te houden. Dit is normaal. In heel zeldzame gevallen gaat een hond vreemde dingen (waaronder poep) eten, omdat hij bepaalde voedingsstoffen tekort komt. Een hond die normale Nederlandse hondenvoeding krijgt, komt echter geen voedingsstoffen tekort.
Vrijwel altijd gaat het dan ook om een gedragsprobleem. Per toeval heeft de hond een keer gemerkt dat het eten van poep een positief effect had: hij vond het lekker smaken, of het baasje gaf hem ineens heel veel aandacht. Die aandacht bestond waarschijnlijk uit een baasje dat in paniek ‘He bah, niet doen, doe weg!!’ riep en op de hond af kwam. Die aandacht was niet als beloning bedoeld, maar kan op de hond wel zo overkomen. En dan doet hij het bij een volgende drol op zijn pad natuurlijk weer. Het eten van poep is dus aangeleerd gedrag.
Wat kun je doen tegen het eten van poep?
Dat verschilt per situatie. Afleren is over het algemeen moeilijk, maar niet onmogelijk. Hieronder volgen wat tips.
Pups
Bij pups gaat het vaak nog om een vorm van spel, verveling of onderzoekend gedrag. Als je de pup genoeg aandacht en andere speeltjes geeft, is het meestal voldoende om hem te corrigeren met ‘NEE’ of ‘FOEI’ zodra hij met ontlasting bezig is. Zorg ook dat hij zich vaak genoeg buiten zijn bench of huis kan ontlasten. Zo voorkom je dat er in huis of bench volle darmen geleegd kunnen worden. En wat er niet is, kun je ook niet opeten! Straffen heeft totaal geen zin: een pup heeft nog geen volledige controle over zijn sluitspieren en een ‘ongelukje’ kan gebeuren. Hij doet dat nooit bewust! Als de baas helemaal uit zijn dak gaat bij een poepje in huis, zal hij het de volgende keer misschien willen verbergen door het ‘bewijsmateriaal’ letterlijk weg te werken… en zo kan coprofagie ontstaan.
De volwassen hond die alleen de eigen ontlasting eet
In deze gevallen is het wél zinvol om naar de voeding te kijken. Er zijn aanwijzingen dat honden sneller coprofagie ontwikkelen als de voeding erg koolhydraatrijk is, of weinig smaak heeft. Een vit. B12 tekort kan een rol spelen, m.n. bij dieren die ‘met de pot mee eten’. Aangepaste voeding kan in zo’n geval helpen.
Voor honden die uitsluitend de eigen ontlasting eten, is evt. ook een medicijn beschikbaar dat de ontlasting heel vies van smaak maakt. Voor analyse van de voeding en evt. dit medicijn kunt u terecht bij uw dierenarts.
Een nooit onderzochte, maar in sommige gevallen effectieve aanpak is het dagelijks geven van een schijfje ananas. Waarschijnlijk heeft dit te maken met bepaalde enzymen die in ananas zitten. Baat het niet, dat schaadt het niet; u kunt het altijd eens proberen.
Honden die (ook) ontlasting van andere honden of diersoorten eten
Sommige honden met coprofagie eten poep puur omdat ze ‘eetbehoefte’ hebben. Vergelijk het met mensen die onbedwingbare trek in snacks hebben tussen de maaltijden door. Het kan helpen om zulke honden meerdere malen per dag een kleine maaltijd te geven, i.p.v. 1 of 2x per dag een bak vol. Verhoog de hoeveelheid voer niet, maar verdeel de normale voergift over meerdere kleine porties.
Muilkorf
Het effect van een muilkorf bij poep eten valt tegen, omdat de hond nog steeds zijn snuit in de drol kan drukken en het ‘lekkers’ gewoon naar binnen zuigt. Een hond die gemuilkorfd over straat gaat, wordt bovendien snel – en in dit geval onterecht- als agressief gezien door buurtbewoners. Iets om wel even rekening mee te houden.
Gedragstherapie
Helpen alle bovengenoemde maatregelen niet, dan is het een goed idee om met de hond naar een gedragstherapeut te gaan. U wilt tenslotte weer ontspannen met uw hond een straatje om kunnen, liefst af en toe ook zonder riem. En nee, u hoeft niet met uw hond op de sofa bij een psychiater. Een gedragstherapeut heeft een heel goede kijk op hondengedrag en vooral ook op de wisselwerking tussen hond en baas. U krijgt tips en oefeningen om het ongewenste gedrag van uw hond af te leren, of liever: om te buigen naar gewenst gedrag. De hond moet leren zijn fixatie op een lekkere drol los te laten, en u moet leren hoe u met deze onprettige gewoonte omgaat zonder de goede relatie tussen u en uw hond te verpesten. De juiste manier om dat te bereiken verschilt per hond én per baasje. Daarom is een goede begeleiding ook zo belangrijk. U kunt zelf naar een gedragstherapeut toe stappen, of via uw dierenarts.